Ατομική ευθύνη ή «Όλα τα χει η Μαριορή ο φερετζές της έλειπε»

Τα περί ατομικής ευθύνης που με κάθε ευκαιρία υπενθυμίζουν τα αστικά επιτελεία δεν συνιστούν πρωτοτυπία.

«Στις 25 ψηφίζουμε, στις 26 φεύγουν» (?)

Τα τελευταία χρόνια, σε ελάχιστα χρόνια, άλλαξαν πολλές κυβερνήσεις. Απο τον Σημίτη στον Καραμανλή, απο τον Καραμανλή στον Παπανδρέου κι απο τον Παπανδρέου στον Σαμαρά. Τι αλλαγές έφεραν αυτές οι κυβερνήσεις; 

Ο αυνανισμός ως στάση ζωής και ως πολιτική επιλογή

Στον Πειραιά ο λαός του λιμανιού χοροπηδά στο ρυθμό που δίνει ο Τάκης Τσουκαλάς, αγκαλιάζοντας και χειροφιλώντας τον Μώραλη, τον Μαρινάκη και τον Πέτρο Κόκκαλη.

Οι Βολιώτες τιμούν με τη ψήφο τους τον αποφυλακισμένο με περιοριστικούς όρους Αχιλλέα Μπέο.

Στον Μαραθώνα ο μάνατζερ του Σάκη Ρουβά, Ηλίας Ψινάκης εκλέγεται δήμαρχος απο τον α' γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών.

Οι Αθηναίοι τριπλασιάζουν τη δύναμη της χρυσής αυγής (σε σχέση με τις βουλευτικές εκλογές του 2012) οπότε ο Κασιδιάρης αγγίζει το 17% και ο Παναγιώταρος απολαμβάνει τη στήριξη περίπου 180.000 πολιτών της αττικής γης.

Η απολιτίκ εκδοχή των εκλογών

Θυμάμαι στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις, για τους δήμους και τις περιφέρειες, οι δήμαρχοι και οι -πάντα- φιλόδοξοι δημοτικοί σύμβουλοι να συνωστίζονται στα κόμματα, δίνοντας πραγματικές μάχες για το ποιός θα πάρει το χρίσμα και την στήριξη του κόμματος. 

Η ευκαιρία της κρίσης για τον κόσμο της εργασίας

Για το τεύχος #7 του περιοδικού Babushka (Κυριακή -15-7-2012)

«Τι θα γίνει; Πόσο πιο κάτω θα πάνε οι μισθοί; Κάποια στιγμή θα σταματήσει η κατρακύλα και θα αρχίσουμε να ζούμε (άρα να καταναλώνουμε) με φυσικούς ρυθμούς ξανά.» Αυτά ακούγονται λίγο-πολύ και υπάρχουν  φορές που προκαλεί εντύπωση η έκπληξη εκείνων που έρχονται σε επαφή με την πραγματικότητα που λέει ότι:

Δε γίνεται!

Για το τεύχος #6 του περιοδικού Babushka (Κυριακή 8 Ιουλίου 2012)

Ο αντι-επαγγελματίας μπάτσος

Για το τεύχος #5 του διαδικτυακού περιοδικού BΑBUSHKA (Κυριακή 1η Ιουλίου 2012)

Βασικά δε μου αρέσουν οι γενικεύσεις. Επομένως δε θα ασχοληθώ στο παρόν άρθρο με την ψυχοπαθολογία ούτε με την σκιαγράφηση της ψυχοσύνθεσης του μπάτσου. Η στολή αποπνέει σε άλλους απέχθεια, σε άλλους φόβο και σε άλλους σεβασμό. Γι' αυτό θα το ξετυλίξουμε το κουβάρι από την αρχή. Τι σημαίνει αστυνομία; 

Ο προεκλογικός και μετεκλογικός λόγος της κυρίαρχης τάξης

Για το τεύχος #4 του διαδικτυακού περιοδικού BABUSHKA (Κυριακή 24 Ιουνίου)

Μετά την αρχική απογοήτευση του αποτελέσματος της εκλογικής διαδικασίας, ας δούμε τα πράγματα λίγο πιο ψύχραιμα.

Τα διαχρονικά διλήμματα των εκλογών

Ευρώ ή Δραχμή; Μνημόνια ή Έξοδος από την Ευρώπη; Να κυβερνηθούμε ή χάος; Τα διλήμματα που είναι χρήσιμα για να τρομοκρατήσουν, να μπερδέψουν και να υφαρπάξουν την ψήφο των εργαζομένων, στήνονται από τους ίδιους που μας θυμίζουν σε κάθε ευκαιρία ότι "στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα".

Τα μαθηματικά της Ουτοπίας

Πριν 2 χρόνια ήταν δύσκολο να κάνεις όνειρα για το μέλλον, σήμερα είναι απλά ακατόρθωτο. Και είσαι και τυχερός όταν μιλάς για όνειρα και όχι για επιβίωση. Όσο και να τα βάζεις κάτω, οι πράξεις δε βγαίνουν. Δε γίνεται να μένει σταθερός ο αριθμητής, να αυξάνεται ο παρανομαστής κι εμείς να περιμένουμε το ίδιο αποτέλεσμα. Κάποια στιγμή, μετά την υποδιαστολή θα υπάρχουν τόσα δεκαδικά που δε θα μπορούμε πια να τα μετρήσουμε. 

Σημασία έχει να παραμένεις Άνθρωπος

Ανεξάρτητα απο την προσωπική σου αντίληψή για τη στάση ζωής, τον άνθρωπο και τη φύση. Ανεξάρτητα απο τις θέσεις που υιοθετείς για την οργάνωση της κοινωνίας, τη φιλοσοφία και την οικονομία. Ανεξάρτητα από το εάν και τι ψήφισες ή τι πρόκειται να ψηφίσεις, ο καθένας από εμάς πρέπει να θυμάται τα εξής:

Τι μπορούν και τι δεν μπορούν να κάνουν οι εκλογές

Κι εδώ που έχει φτάσει η κατάσταση... τι κάνουμε; Εκλογές σε λίγες μέρες και η ίδια συζήτηση ακούγεται παντού. Τι να ψηφίσεις και γιατί;

Πριν απαντήσουμε όμως στο "τι να ψηφίσω" πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τη στάση που έχουμε απέναντι στην εκλογική διαδικασία. Τι σημαίνουν για μένα εκλογές; Τι προσδοκίες έχω απο το αποτέλεσμα της κάλπης; Ποιό αποτέλεσμα θα με ικανοποιούσε; Τι μπορούν και τι δεν μπορούν να κάνουν οι εκλογές;

Το φοβισμένο είδωλό μας στον καθρέφτη

Κι εκεί που έχει έρθει η ζωή μας τούμπα, εκεί που μας έχουν γαμήσει τα πάντα... δουλειά, διάθεση, όνειρα, λέμε δεν μπορεί κάτι θα γίνει και θα σταματήσει η κατρακύλα. Δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει η πιθανότητα να μην έχουμε ούτε καν τα απαραίτητα για επιβίωση στο μέλλον. Δεν το χωράει ο νους μας ρε παιδί μου ότι δεν υπάρχει πάτος, πώς το λένε; 

Είναι θέμα συνείδησης

Υπάρχουν πολλές απόψεις για το ρόλο του ανθρώπου στον ρου της ιστορίας. Περιτριγυρίζομαι από ανθρώπους που αμφιταλαντεύονται για το εάν ο άνθρωπος είναι σε θέση να αλλάξει την μοίρα τη δικιά του και του κόσμου στον οποίο ζει, παράγει, δημιουργεί. Πολλοί από αυτούς συμφωνούν ότι η ιστορία αλλάζει. Παραδέχονται ότι ο άνθρωπος, εκτός από το να δέχεται τις επιδράσεις της ιστορίας, έχει τη δύναμη να την αλλάζει κιόλας, σε μια διαρκή αλληλεπίδραση και εναλλαγή ρόλων από ιστορικό αντικείμενο σε ιστορικό υποκείμενο. 

Οι δημόσιοι υπάλληλοι, ο Μαρξ και ο αρθρογράφος

Εντάξει για τους δημοσίους υπαλλήλους ακούμε πολλά. Χωρίς να θέλω να υπερασπιστώ μια "κάστα", η οποία κατηγορείται για χίλια δυό πράγματα, καλό είναι να ξεχωρίσουμε λίγο τα πράγματα γιατί αυτές οι γενικεύσεις από δήθεν περιφερόμενους διανοούμενους μαϊντανούς, έχουν αρχίσει να κουράζουν. 

Οδηγός επιβίωσης κρίσης. Όσα οι άλλοι ξέρουν αλλά δε θα σας πουν ποτέ.

Κάποιοι ετοιμάζονται. Εσύ ακόμα κάθεσαι;

Ανακοίνωση: Διαφημίσεις τέλος. Όσο φάγαμε φάγαμε.

Το πείραμα με τις διαφημίσεις της Γκούγκλ στο blog απέτυχε. Σήμερα στις 19.12 ώρα Ελλάδος, μας απέστειλαν τούτο το μήνυμα-τελεσίγραφο:

Ναι ρε! Είμαι κι εγώ άνεργος!

Έλα πες την αλήθεια. Είσαι στην ηλικία των 25-35 και σε χαρτζιλικώνει η μαμά και ο μπαμπάς;

Φοβού τον μικροαστό που κρύβεται μέσα μας

Τι είναι τελικά ο μικροαστός; Είναι απλά ο άνθρωπος που ανήκει σε χαμηλότερη κοινωνικά και οικονομικά τάξη; Είναι ο άνθρωπος που καθορίζεται από την μικροαστική συνείδηση και την κυρίαρχη ιδεολογία; 

To δημοψήφισμα και ο αποδιοπομπαίος τράγος

Στη συνάντηση των G-20 στις Κάννες, η Μέρκελ και ο Σαρκοζί όρισαν το θέμα και την ημερομηνία του δημοψηφίσματος. Εύκολα καταλαβαίνει κανείς μετά τις δηλώσεις τους ότι οι αποφάσεις για αναδιάρθρωση της Ευρωζώνης έχουν ήδη ληφθεί.